Η Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 21 Μαρτίου, αποτελώντας μια σημαντική υπενθύμιση της δύναμης του λόγου και της καλλιτεχνικής έκφρασης. Η καθιέρωσή της έχει ελληνικές ρίζες, καθώς η αρχική ιδέα ανήκει στον ποιητή Μιχαήλ Μήτρας, ο οποίος το φθινόπωρο του 1997 πρότεινε στην Εταιρεία Συγγραφέων την υιοθέτηση ενός επίσημου εορτασμού αφιερωμένου στην ποίηση.
Η πρόταση έφτασε στον ποιητή και μελετητή Κώστας Στεργιόπουλος, ο οποίος ως πρόεδρος της Εταιρείας την υποστήριξε, ενώ η ποιήτρια Λύντια Στεφάνου εισηγήθηκε την 21η Μαρτίου ως ιδανική ημερομηνία. Η επιλογή συνδέθηκε συμβολικά με την εαρινή ισημερία, όπου το φως και το σκοτάδι συνυπάρχουν σε ισορροπία – μια εικόνα που αντικατοπτρίζει τη διττή φύση της ποίησης, ανάμεσα στην αισιοδοξία και το πένθος.
Ο πρώτος εορτασμός πραγματοποιήθηκε το 1998 στο παλιό ταχυδρομείο της πλατείας Κοτζιά, με περιορισμένα μέσα αλλά με έντονο ενθουσιασμό και εθελοντική συμμετοχή, γνωρίζοντας μεγάλη επιτυχία και απήχηση στο κοινό.
Καθοριστικό ρόλο για τη διεθνή αναγνώριση της ημέρας έπαιξε ο συγγραφέας Βασίλης Βασιλικός, ο οποίος, ως πρέσβης της Ελλάδας στην UNESCO, εισηγήθηκε την καθιέρωσή της σε παγκόσμιο επίπεδο. Με τη στήριξη χωρών της Μεσογείου, η πρόταση εγκρίθηκε, και τον Οκτώβριο του 1999, στη Γενική Διάσκεψη της UNESCO στο Παρίσι, η 21η Μαρτίου ανακηρύχθηκε επίσημα Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης.
Σύμφωνα με το σκεπτικό της απόφασης, ο εορτασμός στοχεύει στην ενίσχυση της παρουσίας της ποίησης στη δημόσια σφαίρα και στα μέσα ενημέρωσης, αναδεικνύοντάς την όχι ως μια περιθωριακή μορφή τέχνης, αλλά ως ουσιαστικό εργαλείο έκφρασης και κατανόησης της ανθρώπινης εμπειρίας. Παράλληλα, ενθαρρύνει την επιστροφή στην προφορικότητα, τη σύνδεση με το κοινό και την ενδυνάμωση των δεσμών της ποίησης με άλλες μορφές τέχνης και τη φιλοσοφία.
Η Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης αποτελεί σήμερα μια γιορτή του λόγου, της δημιουργικότητας και της πολιτιστικής ταυτότητας, υπενθυμίζοντας ότι η ποίηση εξακολουθεί να αποτελεί ζωντανό και αναγκαίο κομμάτι της ανθρώπινης έκφρασης.
