Επισκέφθηκα σήμερα ελαιοτριβεία σε Αμαλιάδα και Χάβαρι, μίλησα απευθείας με ελαιοτριβείς και επιβεβαίωσα τη σκληρή πραγματικότητα για την οποία διαμαρτύρονται εδώ και καιρό ελαιοπαραγωγοί και ελαιοτριβείς:
Η φετινή ελαιοκομική περίοδος ήταν η χειρότερη στην ιστορία της καλλιέργειας.
Μάλιστα, η σοδειά δεν φτάνει να καλύψει τα έξοδα καλλιέργειας και να εξασφαλίσει τον βιοπορισμό των ελαιοπαραγωγών.
Το ύψος των βροχών και οι υψηλές θερμοκρασίες του φθινοπώρου δημιούργησαν πρόβλημα στην ελιά από ασθένειες και χαμηλά ποσοστά ελαιοπεριεκτικότητας, μειωμένα ακόμα και 50% σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια, ενώ η ποιότητα του παραγόμενου ελαιόλαδου, με υψηλή οξύτητα είναι σαφώς υποβαθμισμένη, με αποτέλεσμα τις χαμηλές τιμές και την ασύμφορη συγκομιδή.
Η παντελής έλλειψη ενός αξιόπιστου και ικανού συστήματος ιχνηλασιμότητας του ελαιόλαδου έχει ως αποτέλεσμα την ανάμειξη του με ελαιόλαδα άγνωστης προέλευσης και ποιότητας, την επανετικετοποίηση και την τριγωνοποίησή του, με τελικό σκοπό την τεχνιτή μείωση της τιμής του ελαιόλαδου στις διεθνείς αγορές.
Είναι αναγκαία η προστασία των Ελλήνων ελαιοπαραγωγών από την εισαγωγή φθηνού και αμφιβόλου προέλευσης και ποιότητας τυνησιακού ελαιόλαδου, ένα ζήτημα για το οποίο ως ΠΑΣΟΚ καταθέσαμε ερώτηση προς τον υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων.
Πρέπει να προχωρήσουμε σε άμεσο στρατηγικό σχεδιασμό με τη συμμετοχή των παραγωγικών φορέων καθώς και στην αναπλήρωση του χαμένου εισοδήματος των ελαιοπαραγωγών.
Λύσεις υπάρχουν αρκεί να υπάρξει πολιτική βούληση να εφαρμοστούν καθώς και να μην περιορίζεται η συζήτηση μόνο σε εισπρακτικά μέτρα.
Αν δεν στηριχθεί ο αγροτικός πληθυσμός, οι συνέπειες για τη διατροφική αυτάρκεια και την εθνική οικονομία θα είναι ολέθριες.
